KALENDARIUM
1960
Z początkiem roku, po adaptacji strychu, Urszula Broll i Andrzej Urbanowicz wprowadzają się do pracowni na Piastowskiej 1 w Katowicach.
1965
Początki działalności informacyjnej w obszarze kultury i religii. Książki, które nie mogły liczyć na oficjalne wydanie tłumaczono, przepisywano na maszynie w sześciu egzemplarzach i udostępniano zainteresowanym. Jung, Eliade, D. T. Suzuki, G. R. Hocke, Sutra Szóstego Patriarchy, Bardo Thödol, Tao Te King, Anagarika Govinda to niektóre pozycje. Ten okres trwał do roku 1973.
1965
Na jesieni powstaje film „Chryzopea”. Halor, Stuchlik, Urbanowicz.
1967
Zaczyna działać Galeria Śląska, później przemianowana na Galerię
Katowice. Sala ekspozycyjna jest na Warszawskiej 37 lecz „biuro” mieści się na Piastowskiej.
1967
W grudniu piątka artystów: Broll, Halor, Stuchlik, Waniek i Urbanowicz rozpoczyna wspólny projekt zwany Leksykonem lub Czarnymi Kartami.
1969
Rozpoczynają się jeszcze mało formalne siedzenia zazen, na które przychodzą nieliczni zainteresowani.
1969
10 października. Pierwszy pokaz Czarnych Kart na strychu, określany przez A. Wojciechowskiego jako swoista „czarna msza”.
1969
Waniek i Urbanowicz rozpoczynają wydawanie Nowego Bezpretensjonalnego Pisma Świętego. Dwa egzemplarze przekazywane korespondencyjnie, szesnaście edycji w ciągu trzech lat.
1971
Doświadczenia LSD.
Rozpoczęcie cotygodniowych formalnych spotkań Zen.
1973-74
Rozpoczyna działalność pierwsza w PRL-u niezależna oficyna wydawnicza. Orientacja buddyjska. Druk ofsetowy, nakłady od kilkuset do ponad tysiąca egzemplarzy. Zerwanie z bezpieczną anonimowością. Na każdym druku podane są nazwiska wydawców i tłumaczy oraz adres Piastowska 1. Ta działalność trwa do 1978 roku.
1974
Od jesieni formuje się grupa buddyjska przygotowująca przyjazd pana Kaplean nauczającego Zen w USA i Europie. Co miesiąc odbywają się warsztaty Zen, na które zjeżdżają się ludzie z całego kraju, również z Czech i NRD. Odwiedziny buddystów angielskich. Pracownia na Piastowskiej zaczyna funkcjonować jako pierwszy ośrodek Zen.
197525 sierpnia. W pracowni zbiera się ponad setka osób z całego kraju. Philip Kaplean prowadzi pierwszy warsztat zen a kilka dni później pierwszy sessin Zen, w którym bierze udział ponad dwadzieścia osób.
1978Do połowy roku pracownia funkcjonuje właściwie wyłącznie jako centralny ośrodek Zen w Polsce. Po odejściu Urbanowicza z funkcji prowadzącego i przeniesieniu centrali do Warszawy staje się ośrodkiem lokalnym, kierowanym przez Urszulę Broll do czasu jej przeprowadzki do Przesieki w 1982 roku.
1978
Grudzień. Urbanowicz odpływa do USA.
1982-91
Z pracowni korzystają dwie grupy buddyjskie.
1991
Jesień. Do pracowni wraca Urbanowicz po trzynastu latach pobytu w Nowym Jorku.
1992
Próby spektaklu „Więzy”, Oneiron 2.
1993
Październik. Gościem jest Allen Ginsberg.
1994
Spotkania Klubu Hermaion na Piastowskiej.
2000
Powstaje stowarzyszenie TOWARZYSTWO BELLMER.
2003
Próby OFFICINA FERRARIA ALBO…? misterium teatralno-muzyczne według Walentego Rozdzieńskiego, w którym bierze udział około dwudziestu osób.
2005
Ukazuje się publikacja „Katowicki Underground artystyczny po roku 1953”, w której wiele miejsca poświęcono pracowni.
2006
ONEIRON. Wydawnictwo poświęcone kręgowi, którego działalność w poważnym stopniu ogniskowała się na Piastowskiej.
2007
Urbanowicz rozpoczyna nowy cykl malarski „Listy do Eris”.
Wraz z Małgorzatą Borowską - praca nad projektem „Schody dwunastu szuflad”.
2008 i dalej - patrz: DZIAŁANIA Towarzystwa Bellmer.
Wiadomości o pracowni można znaleźć szczególnie w dwóch publikacjach.
•Katowicki Underground Artystyczny po roku 1953”, BWA Katowice, 2004.
Zob. strony: 172; 173 i n.; 189; 213; 214 i n., a szczególnie: 244 i n.; 254 i n.; 262 i n. (tytuł eseju „Podziemne poddasze” odnosi się do Piastowskiej 1); 280-1, również „Serpentyny”; s.303 i n.
•ONEIRON, wydawnictwo Kos, Katowice Ratingen, 2006.
Poświęcone kręgowi Oneiron, którego działalność w poważnym stopniu ogniskowała się na Piastowskiej. Obszerne kalendarium ukazujące rozmaite aspekty tego miejsca.
